Van uitval en uithuisplaatsing naar een behaald diploma: de 17-jarige Mila* komt van ver. Dankzij de begeleiding van AmbulantPlus werd stap voor stap gewerkt aan stabiliteit in haar leven en vertrouwen in de toekomst. Haar moeder Joyce en ambulant hulpverlener Sihem vertellen hoe de intensieve samenwerking rond Mila het verschil maakte.
Toen Mila 14 was, zag haar moeder Joyce dat ze vastliep. Het ging steeds slechter op school, er waren conflicten en op een gegeven moment kwam ze ook in aanraking met de politie. Uiteindelijk escaleerde de situatie en werd ze uit huis geplaatst. “Ik voelde al vroeg: er gaat iets mis met mijn dochter,” vertelt Joyce. “Maar ik kon mijn vinger er niet op leggen. Ik heb jarenlang om hulp gevraagd. Pas toen het echt misging, kwam er beweging.”
In augustus 2024 startte Mila in Amsterdam met AmbulantPlus, een intensieve vorm van begeleiding waarin school, gezin en andere betrokkenen nauw samenwerken. Met ambulant hulpverlener Sihem als verbindende schakel werd gewerkt aan stabiliteit, schooldeelname en toekomstperspectief. Nu, anderhalf jaar later, heeft Mila haar stage succesvol afgerond en haar mbo niveau 1-diploma behaald. “Dat moment dat ze hoorde dat ze geslaagd was, was echt bijzonder,” zegt Joyce. “Voor het eerst voelde ik: het is gelukt. Ze heeft het gewoon gedaan.”
Stap voor stap landen
Mila heeft autisme, wat haar dagelijks functioneren en vooral het omgaan met veranderingen moeilijk maakt. Overgangen, nieuwe situaties of onverwachte gebeurtenissen kunnen ervoor zorgen dat haar hoofd ‘volloopt’. “Met haar autisme moet alles stap voor stap,” zegt Joyce. “Als er iets onverwachts gebeurt, komt er soms niks meer binnen en kan ze ontploffen.”
Onder begeleiding van Sihem ging Mila van een intern onderwijstraject bij OnderwijsPlus naar De Amsterdamse Plus. Dit is een kleinschalige mbo-voorziening waar jongeren met extra ondersteuningsbehoeften werken aan structuur en het behalen van hun niveau 1-diploma. Daar ging het in eerste instantie juist goed. Ze was aanwezig op school, liep stage en leek haar plek te vinden. Maar na een paar maanden kreeg ze een dip, omdat er in haar privéleven iets vervelends was gebeurd.
“Toen moesten we kijken: wat heeft ze nú nodig?” vertelt Sihem, ambulant hulpverlener bij AmbulantPlus met een onderwijsachtergrond. “Vanaf dat moment lag de focus minder op prestaties en meer op stabiliteit. Aanwezig zijn, in de les kunnen zitten, naar stage gaan. En als dat nog niet lukt, maak je het nog kleiner. Soms is het doel dan: vandaag naar school komen.”
Het traject kende ups en downs. Na een moeilijke periode deed Mila een schooljaar over en begon ze opnieuw. “Je blijft kijken: wat werkt wel en wat niet, en past de doelen daarop aan,” zegt Sihem. “Het is echt maatwerk.”
Soms is het doel dan: vandaag naar school komen
Eén lijn rond de jongere
Een belangrijk onderdeel van AmbulantPlus is het verbinden van alle betrokkenen rond een jongere. In Mila’s geval gaat het om moeder, school, stage, de woongroep en andere hulpverleners. “Onze kracht is dat we alles met elkaar afstemmen,” legt Sihem uit, die binnen haar team altijd samenwerkt met een collega met een zorgachtergrond. “Als school niet weet wat er thuis speelt, of moeder niet weet wat er op stage gebeurt, mis je belangrijke informatie. We zorgen dat iedereen hetzelfde beeld heeft en snel kan schakelen.”
“Voor mij is AmbulantPlus eigenlijk gewoon Sihem. Zij ziet Mila, zij hoort haar en ze blijft zoeken naar wat werkt. Ze staat echt naast ons,” vertelt Joyce. Ook de samenwerking met ouders is essentieel, benadrukt Sihem. “Als je de ouder meekrijgt, heb je de wereld. Communicatie is de basis van alles.”
Doorzetten, ook als het zwaar is
Die betrokkenheid van Sihem zit ook in kleine dingen. Ze volgt wat er op de woongroep speelt en houdt nauw contact met moeder en school. Als er een onrustige nacht is geweest, stuurt ze Mila een berichtje. “Dan app ik: ik hoorde dat het onrustig was. Wat goed dat je toch bent gegaan vandaag. Trots op je.”
Wat Joyce vooral raakt, is haar doorzettingsvermogen. “Waar ik het meest trots op ben, is dat ze nu doorgaat. Ook als ze slecht heeft geslapen of het zwaar heeft, staat ze toch op en gaat ze naar school of stage.” Volgens Sihem is het belangrijk om juist die stappen te zien en te benoemen. “Voor jongeren als Mila is het niet vanzelfsprekend dat alles lukt. Dan helpt het als iedereen ziet en bevestigt wat wél goed gaat.”
Snel schakelen
Na de moeilijke periode is Mila weer stappen gaan zetten. Ze hervatte school, vond een passende stage en werkt daarnaast bij Kruidvat. Die stage kwam er niet vanzelf, vertelt Sihem. “Soms is het echt één belletje met de stagebegeleider om te weten: past dit bij haar of niet?” Bij Mila bleek een plek met te veel wisselingen juist extra spanning te geven. Door snel te schakelen en te kiezen voor meer rust en structuur kon ze weer opbouwen.
Nu Mila haar diploma heeft behaald, wordt de begeleiding van AmbulantPlus geleidelijk afgebouwd. Daarbij draait het erom dat het niet alleen nu goed gaat, maar dat de verbetering blijvend is. “We werken toe naar zelfstandigheid,” zegt Sihem. “Ons doel is dat jongeren zelf de regie nemen en weten bij wie ze hulp kunnen vragen, ook als wij er niet meer zijn.” Om zich daar in alle rust op te kunnen richten, stelt Mila een vervolgopleiding nog even uit. “Want dat kan over een jaar ook nog wel", zegt Joyce.
Hoop voor de toekomst
De vooruitgang die Mila heeft geboekt is hoopgevend, maar vanzelfsprekend is het niet. “Je haalt het autisme er niet uit,” zegt Joyce. “Ze zal altijd wat extra ondersteuning nodig hebben.” Toch overheerst nu een ander gevoel dan een paar jaar geleden. “Er was een tijd dat ik dacht: dit komt niet goed. Maar sinds Sihem in beeld is, zie ik hoeveel ze is gegroeid. Nu denk ik: we gaan ergens komen. Dat geeft weer hoop.”
*Naam is gefingeerd