Inita was erg onzeker over het moederschap, waardoor ze vastliep in het contact met haar jonge dochtertje. Ze trok aan de bel en kreeg begeleiding vanuit de Infant Mental Health-benadering (IMH) van iHub Familiezorg Haaglanden. Samen met behandelaar Mariken blikt ze terug. “Ik besefte: ze wil wél bij mij zijn.”
“Ik wist gewoon niet wat ik met haar moest doen. Als ze naar me toe kwam, begreep ik niet wat ze wilde.” Inita, moeder van de eenjarige Stefania, vertelt openhartig over het eerste jaar met haar dochter terwijl het meisje intussen tevreden met poppen speelt. Haar man leek makkelijker contact met hun dochter te maken, vond ze zelf. “Ik had het idee dat ze wel heel goed contact met hem had, maar niet bij mij wilde zijn. Daardoor dacht ik dat ik een slechte moeder was.”
Met haar zorgen stapte Inita naar de huisarts."Ik vond dat zij het niet verdient om een moeder te hebben die niet weet hoe ze met haar moet spelen. Dus daar moest ik iets aan doen.” Ze werd doorverwezen naar iHub Familiezorg Haaglanden, waar ze begeleiding kreeg vanuit de Infant Mental Health-benadering.
Spelobservatie
De kennismaking was thuis, vertelt behandelaar Mariken, die samen met moeder en dochter terugblikt op het traject. “Dat is een vertrouwde plek om elkaar rustig te leren kennen. Zo kun je eerst de relatie opbouwen.” Later volgden gesprekken en een spelobservatie op de iHub-locatie in Zoetermeer, waarbij Inita met haar dochter speelde terwijl dit werd gefilmd. “Het helpt om dit samen terug te kijken", zegt Mariken. “Het doel is dat ouders zien wat er gebeurt in het contact. Dat werkt vaak sterker dan wanneer wij het alleen uitleggen. Bovendien ontdekken ze zo dat ze meer kunnen dan ze denken.”
Voor Inita vormde die spelobservatie een keerpunt. “Ik vond het in het begin heel stressvol. Ik wist nog steeds niet goed wat ik moest doen en dacht dat alles wat ik deed fout was. Maar toen we het filmpje terugkeken, zag ik dat Stefania op mij reageerde en plezier had. Toen besefte ik: ze wil wél bij mij zijn.” Eén moment uit de opname raakte haar bijzonder: een liefdevolle blik tussen moeder en dochter. Inita liet het beeld afdrukken. De foto staat nu in de woonkamer.
Signalen lezen
Toen Inita eenmaal haar zelfvertrouwen had gevonden, kon ze de signalen van Stefania steeds beter lezen en daarop aansluiten. Door samen te spelen en bewust tijd te nemen voor hun samenzijn, verdiepte hun band. “Nu ga ik vanzelf naast haar op de grond zitten om te spelen. En we praten veel meer samen. Eerst vond ik dat raar, omdat ze nog zo klein is, maar ik merk dat ze veel meer begrijpt dan ik dacht.”
Als de fotograaf haar camera tevoorschijn haalt, kruipt Stefania even bij haar moeder op schoot. Mariken maakt haar behoefte aan geborgenheid meteen zichtbaar door het te benoemen. “Je vindt dit een beetje spannend. Je zoekt je mama even op voor een knuffel, want je begrijpt niet zo goed wat er gebeurt. Dan kun je daarna weer verder spelen.”
Het verwoorden van zulke kleine signalen is een belangrijk onderdeel van de begeleiding, legt ze uit. “IMH gaat sterk over benoemen wat kinderen doen, denken en voelen om zo te verwoorden wat ze zelf nog niet kunnen zeggen.” Zo leren ouders hun kind beter begrijpen en erop reageren. Daardoor voelt het zich gezien en groeit het gevoel van veiligheid in het contact.
Op schoot
Het IMH-traject bracht in vijf sessies zichtbare verandering. “Stefania luistert beter naar me en zoekt zelf contact", vertelt Inita. “Ze komt bijvoorbeeld op mijn schoot zitten met speelgoed. Dat deed ze vroeger niet.”
Volgens Mariken laat deze omslag zien hoe belangrijk goed contact tussen ouder en kind is. “Als signalen van een kind langere tijd niet worden opgemerkt of beantwoord, zal het minder initiatief nemen om contact te zoeken. Dat kan de ontwikkeling remmen. Het mooie van jonge kinderen is dat ze zich snel kunnen aanpassen als het contact weer hersteld wordt.” Daarom vindt ze de IMH-benadering zo waardevol. “Het helpt om een stevig fundament te leggen voor de relatie tussen ouder en kind. Door vroeg mee te kijken en patronen te doorbreken, kunnen latere problemen soms worden voorkomen.”
Plezier
Inita is blij dat ze hulp heeft ingeschakeld. “Je moet gewoon durven om zo’n traject te beginnen", zegt ze. "Het kan in korte tijd veel verschil maken. De dagen voelen nu anders. Het opvoeden brengt plezier, in plaats van dat ik alleen maar tegen mezelf aan het vechten ben.”